خلاصه : اين آزمايش بصورت شهودی نظريهء نسبيت را در ساعت يازده و دوازده دقيقهء صبح يک يکشنبهء دل انگيز پاييزی از دو ديدگاه فلسفی متفاوت در جهان بينی مدرن بررسی می کند.
مواد لازم : ميزبانِ صبحانه، يک عدد - ميزِ فوتبال دستی پايه دار با پايهء جداشونده، يک نمونه - مهمانِ علاف، يک فروند - زمين، يک کُره - وقت، به اندازهء کافی
روش کار : پس از صرف صبحانه ميزبان را مجبور کنيد ميز فوتبال دستی را در اختيار شما بگذارد. از بالا به ميز نگاه کنيد و توجه کنيد که از اين زاويه ميز صاف است و هيچ شيبی ندارد. سپس با يک مهمان علاف پايه های ميز را جدا کرده و صفحهء بازی را روی زمين بگذاريد. در سمت مخالف مهمان روی زمين بنشينيد و مثل معلولها بصورت نشسته روی زمين فوتبال دستی بازی کنيد.
مشاهده : همينطور که مشغول بازی هستيد احساس کنيد که صفحهء بازی با شيب ملايمی به سمت مخالف متمايل است. اين مشاهده را با مهمان در سمت مخالف در ميان بگذاريد و متوجه شويد که او هم موافق است که زمين به سمت مخالف شيب دارد. تعجب کنيد : هر دو فکر می کنيد که زمين فوتبال به سمت ديگری متمايل است. با تعجب به بازی ادامه دهيد.
نتيجه گيریِ عميقِ فلسفی : تا روزِ چهارشنبهء همان هفته به تعجب کردن ادامه دهيد. سپس در ساعت ده و بيست و دو دقيقه لبخند بزنيد. وقتی که در هر سطحی از زندگی به اطراف خود نگاه می کنيد همه چيز نسبی است، و همهء راهها به سمت مخالف تمايل دارند. اگر ازچند متر بالاتر نگاه می کرديد همهء راهها هموارند و هيچ شيبی در کار نيست. بدين ترتيب نسبيت يکی از نتايج معلوليت ذهنی ما در درک جهانِ پيرامونِ ماست؛ وقتی که به سطحی از زندگی مسلط می شويم، همه چيز قطعی است.
نتيجهء عملی و کاربردی : در پايانِ اين آزمايش خودتان را به نزديکترين تيمارستان معرفی کنيد. وضع بحرانی است.
