زندگي ، تصوير واقعيت از دريچه ء ذهن من است.
روبروي من بخواب.
من همانم که تو در رؤياي شبت مي ديدي.
من همان گذشته ء منعکسم ، روي سطح صاف آب.
من همان خواب تو ام؛ يک خيالم ، يک حبابم ، يک سراب.
در جهان من بمان.
به جهاني که در آن مرگ همان زندگي اَست.
به جهاني که در افکار خودت ساخته اي ، بي مکان و بي زمان.
تا زماني که خاطره ء خودکشي ام را نکُشي من هر روز مي ميرم.
تا زماني که مرا اينگونه که هستم نپذيري، تو را نمي پذيرم.
نترس.
هر چه که هستم، هميشه اينجا هستم،
تا تو را - همانگونه که در خاطره ات مي خواهي - در آغوش بگيرم.
سولاريس، سراب امروز تو و من است،
وقتي که گذشته ء مان آنگونه که مي خواهي بود،
و نه آن گونه که هست.
زندگي ، چيزي نيست جز آنچه که در خاطره ات مي بيني.
