* WC :
همه ما به خاطر فيلمهايي که باهاش بزرگ ميشيم تصوير خيلي گوگول مگولي و باحالي از خارج رفتن داريم و همه ما وقتي واقعا به سرزمين موعود مي رسيم مشکلات زندگي واقعي مثل هونگ مي خوره تو سرمون. پول مسلما مهمترين مشکل زندگي ميشه و تا مدتي هم مهمترين مشکل مي مونه. بعدش هم خب کلکسيون دردهاي شکم سيري ديگه مثل تنهايي و بي کسي و نا اميدي و دلتنگي و ضعف و ...
خيلي ها نشستن راجع به انواع بحرانهاي روحي و معنوي زندگي ماشيني غرب وحشي قلم فرسايي فرمودن، ولي متاسفانه در زمينه يکي از بزرگترين و صعب العبور ترين بحرانهاي زندگي روز مره در بلاد کفار نجس مطلب زيادي عنوان نشده.
« Water Crisis » يا همان « بحران WC » به گواهي بسياري از محققين بزرگترين مشکل مهاجرين ايراني به کشورهاي متجدد شناخته شده. شخص در همون اولين ساعات ورود به غرب وحشي - پس از رفع نيازهاي فيزيولوژيکي - با اين مشکل گل آويز ميشه و تا چند ماه يا در مواردي چند سال درگير باقي مي مونه. اينکه کفار خاک بر سر چي ازشون کم مي شد يه شلنگ آب اضافه در مکانهاي مناسب نصب کنن هنوز هم يکي از اسرار بزرگ هستي مونده، ولي راههاي زير براي مقابله با اين بحران پيشنهاد شده :
۱ - جناح چپ افراطي :برخي با تقويت کنترل روي عضلات خاص و تمرکز روي گردش هاي زيستي بدن موفق شدن روده عزيز رو مجبور کنن هر روز فقط يک بار و اون هم دقيقا قبل از دوش گرفتن دچار گرفتگي بشه و بدين ترتيب بحران رو پشت سر مي ذارن. اين گروه اگر يه روز نتونن دوش بگيرن احتمالا منفجر مي شن، بنا براين آدمهاي خيلي تميزي از آب در ميان.
۲ - جناح اصلاح طلب : برخي با استفاده از آخرين دستاوردهاي علمي و بهداشتي مانند دستمالهاي مرطوب و خوشبو و حمل مقدار متنابهي از آنها در انواع سوراخ سمبه ها به جنگ با اين بحران مي پردازن. اين گروه اگه پولشون تموم بشه در معرض خطر پکيدن قرار ميگيرن، بنابر اين مثل خر کار مي کنن که هميشه پولدار بمونن.
۳ - جناح محافظه کار : برخي از سنت گرايان که معتقدن حرف مرد يکيه و حرف زن هم همونه ارادت خيلي زيادي به آبپاش هاي لوله بلند دارن و به جاي تمبر و عکس و ... کلکسيون آبپاش هاي جيبي و بغلي و تو-کيف-جا-شو و البته رنگ وارنگ دارن. اين گروه هرگز نمي تونن بدون کيف دستي يا شلوارهاي جيب گشاد جايي برن. شلوار کردي هم اگر مارکش خوب و گرون باشه بسيار چيز خوبيه.
۴ - جناح روشنفکر : برخي که هيچ گونه عرق ملي و ابتکار و ذوق و پول اضافه ندارن عين احمقها بعد از يه مدت عادت مي کنن که با اندکي تخفيف به فرهنگ نجاست تن در بدن و خيلي گير ندن. اين گروه خيلي چيزها رو هيچ وقت به روي خودشون نميارن و مثل گاو عطر و ادکلن و دئو دورانت و ...مصرف مي کنن.
من هم امروز کشف کردم که اين خانومه طبقه دوم که اگه بميره هم بدون کيفش جايي نميره بيست سال پيش از ايران اومده. زنده باد استقامت فرهنگي!
