نمُرديم و از طرف انجمن

| | Comments (0)

نمُرديم و از طرف انجمن پژوهشگران ايراني كاليفرنياي جنوبي هم از ما تشكر شد...خيلي ممنون بودند كه من خونه زندگي ام رو ول كردم اومدم دهن خودم رو صاف كنم كه مثلا“ تحصيلات عاليه به هم بزنم...به نظر من هر وفت مي خوان به خاطر چيزي كه كسي به دست آورده بهش جايزه بدن يا ازش تقدير كُنَن، بايد از اون شخص بپُرسَن چقدر براش خرج كردي؟!؟ يك نيسان خوب خيلي خوبه...ولي نه به قيمت پنجاه تا مرسدس بنز...آقا درس خوندي؟! آفرين، باريكلا، خوب غير از درست چيكار كردي؟! هيچي؟! خاك بر اون فرق سرت...وقت نشُد؟! مرد و مردونه وايسا تو آينه تو چشماي خودت نگاه كُن و بعد بگو وقت نشد...شايد منظورت اينه كه حوصله نداشتي؟! شايد منظورت اينه كه هميشه انداختيش عقب؟ از همه بدتر به يك نفر تقدير نامه دادن كه زن و بچه اش رو ول كرده زده به كوه و صحرا و بيابون مريضي هاي عجيب غريب بررسي كُنه...ببين آقاي محقق...من خيلي مخلصم كه عمرت رو گذاشتي پاي علم و بشريت و از اين حرفا...اما مي دوني چيه...تو كه مي خواستي خودت رو وقف جامعه بشري كُني..گُه خوردي زن و بچه به هم زدي...بابا اون زنت چه گناهي كرده زن تو شده...اون بچه ات بابا نمي خواد؟!؟
اگه دست من بود به همه مي گفتم بنويسيد چه مدركي داريد و به چه بهايي به دست آورديد...بعد از يك سري تشكر مي كردم به بقيه هم فحش مي دادم...بلند بلند....بلكه برن اول آدم شِن بعد اگه تونستن در ضمن آدم بودن همه اين كارها رو بكنن بيان ازشون تشكر كنيم...

آدماي زيادي حرف زدن و خيلي ها هم مثل من حرف نزدن. يكي از كساني كه حرف زد اين آقاي خليلي بود...كه خيلي ملوس بود و خيلي گوگولي. خيلي دوستش داشتم...نمونه كامل غلبه عشق بر عقل بود. اين آدم وقفي ديده بود تو زندگيش يه چيزي كمه و نمي دونسته اون چيز چيه، يك كار حسابي مي كنه :‌ تمام زندگيش رو مي فروشه و يك موتور سيكلت مي خره و تمام ايران مركزي رو در پنج سال مي گرده. تمام اصول معماري محلي رو ياد مي گيره و يك روز خوب بهاري تو NASA مشغول طراحي شهركهايي به سبك يزد و كاشان روي ماه و مريخ مي شه!!!! يك حرف داشت براي زدن :‌ اگر آرزويي نداري برو بمير...

يك آقاي دُكتري گفت كه استادش بهش گُفته كه وقتي دندون عمل مي كنه بادش باشه كه اون دندون رو درمان نميكنه، بلكه آدمي كه به ته اون دندون چسبيده رو درمان مي كنه.

بعد از مراسم رفتيم شام خورديم، و به ياد ايران شش تايي با يك ماشين برگشتيم خونه...تا بفهميم كه سايز ماشين ها به سايز خيابون ها ربطي نداره و اينجا هم دهن آدم صاف مي شه اگه شش تايي بچپه تو ماشين...

Leave a comment