آزمايش مي كنيم...يك دو سه...صداي

آزمايش مي كنيم...يك دو سه...صداي من هم مي آد؟!
يا حق. به اميد خدا من هم تصميم گرفتم از سنت ديرينه مداد روي كاغذ پاره به تار عنكبوت جهاني ارتقاء پيدا كنم. دليل واقعي اينكه مي خوام اينجا چيزي بنويسم ، در اصل يك جورعقده « خود توجه كم بيني » مزمنه كه باعث مي شه من نتونم لاك بقيه رو بخونم و خودم هيچي نگم !!! خلاصه من هم بازي.
آي آدمها... من هم چون از خونه مامانم قهر كردم صلاحيت اين رو دارم كه هر چي دلم مي خواد اينجا بنويسم. شما هم به گواهي همين لحظه محكوم به خواندن تراوشات روشنفكرانه كودكي هستيد كه خيلي دلش مي خواهد هميشه كودك بماند و دنيا را ساده ببيند. باشد كه اين كلمات لحظاتي خوش در ذهن تو و امثال تو بر جاي گذارد. آمين.